We hadden vooraf rekening gehouden met fileleed, waren dus extra vroeg vertrokken, maar dat het zo erg was, hadden we niet kunnen bevroeden. Om twee uur, een uur voor het begin van de wedstrijd, stonden we nog muurvast ter hoogte van Yerseke.
Het leidde tot topoverleg in de auto bij de trainers. Een hotline met de KNVB, FC Dauwendaele (Niels), Unitas'30 en de scheidsrechter van dienst werd geopend. Er werd gesproken over een mogelijke tuchtzaak als we uiteindelijk niet op de plaats van bestemming zouden komen, maar gelukkig was er uiteindelijk van alle kanten toch begrip.
En zetten we door ondertussen. Gevolg: om drie uur draaiden alle voitures sportpark Lage Banken in Etten-Leur op, waarbij Henk en Jan onderweg nog genoten hadden van de hit van de Poppys ('Daar heb ik nog op gedanst', zei Henk).
We kregen een kwartier de tijd voor de warming-up. Het moest genoeg zijn, al werd er wel voor een moeizame start gevreesd. De angst bleek ongegrond. FC Dauwendale A1 kende een uitstekende start en drong de tegenstander met uitstekend combinatiespel terug. Al na twee minuten was er de kans op de 0-1, toen Max met links (!!!) Bram vrij voor de keeper zette. Bram kreeg de bal echter niet voorbij de doelman.
Na vijftien minuten was het toch raak. Sergej stuurde Dennis op links weg. Die haalde de achterlijn en gaf de bal voor, waar Bram van dichtbij kon inschieten: 0-1.
Er waren mogelijkheden om uit te lopen, maar na een half uur stokte plotseling het ritme. Het leek wel of de kracht wegvloeiden uit de benen. Daarnaast werd FC Dauwendaele wat laks en werd er in een te laag tempo gespeeld. Het hielp Unitas'30 weer in het zadel. Na de pauze was FC Dauwendaele gedwongen tot verdedigen. Voorin kon de bal niet goed worden vastgehouden, terwijl het middenveld ook te weinig duels won. De thuisclub kreeg goede mogelijkheden, maar toch bleef het lang 0-1. Doelman Sven was echter in de 75e minuut kansloos op een prachtige kopbal vanuit een corner: 1-1. De eerste tegentreffer in de competitie.
Unitas ging voor meer, kreeg ook kansen, maar de 2-1 kwam er niet. Aan de andere kant had Taha nog de kans op 1-2, maar hij schoot naast. Uiteindelijk kon FC Dauwendaele leven met het 1-1-gelijkspel.
De thuisreis werd aanvaard en duurde dit keer korter, onder meer door slimme navigatie van Jan, die de Bevelandse polders op zijn duimpje kent. Niettemin arriveerden we pas om zeven uur bij het clubhuis, waar Lambert (die man van bloed, zweet en tranen) klaar stond om de begeleiding nog te vergasten op een lekker pilsje.
Volgende week komt de koploper (TSC) op bezoek. We kunnen onze borst natmaken, maar we gaan er weer voor. Lekker trainen deze week, plezier maken en toeleven naar onze vijfde wedstrijd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten